วันนี้วันที่ 20 กันยายน 2550 เป็นวันที่แปลกอีกวันหนึ่ง แปลกมากเพราะเนตที่หอใช้ได้ interแพ้ เพื่อนในsectionให้เขาติวให้ โอ้...โลกนี้ช่างสร้างสรรค์ พวกเพื่อนๆก็ไม่มีเรียนกัน

มันเลยพากันนั่งดูบอล หัวเกรียนจริงๆ จะว่าไปอีกไม่กี่วันที่คนที่คุณก็รู้ว่าใครจะไปต่างประเทศ (ตั้งไกลเนาะ) แต่เขาก็ยังหาของให้ไม่ได้ ถ้าใครคิดว่าควรให้ไรดีก็เม้นมาหน่อยจะหาดูอีกที

 -*-

 

อย่าที่ข้าเจ้าว่ากัน มีจบมีจาก มีพรากมีลา ไม่มีสิ่งใดนิรันดร์ ไม่มีสิ่งใดแน่นอน เพราะความแน่นอนย่อมคู่กับความไม่แน่นอน ซึ่งเขาก็กะลังจะฟิสูจน์ด้วยการรอคอยสิ่งที่เรียกว่าเวลา

เวลา คือสิ่งที่แปลกมาก มันเดินหน้าอย่างเดียว มันไม่ยอมหันหลังย้อนกลับมาเพื่อแก้ไขอะไรเลย เพราะเหตุนั้นเองมันเลยทำให้เราไม่สามารถแก้ไขอะไรได้ด้วย

ความฝันที่เคยมีมาตลอด 3 ปี จะเป็นยังไงเมื่อต้องรอต่อไปอีก แม้คนที่คุณก็รู้ว่าใครไม่อยากให้รอก็เถอะ แต่ทำไงได้ ใส่หมวกกันน้อกนี่หว่า หัวเลยแข็ง 555+

ใครรู้ว่าเขาออกนอกลู่นอกทางก็เตือนหน่อยเด้อ...เวลา 4 ปี ต้องจบให้ได้ ไม่อยากเปอร์ แล้วจะเอาทุนให้ได้55+

ฝันไว้ไกลมากกกกกกก แต่ก็ต้องคว้ามาให้ได้ เพราะในโลกนี้ไม่มีสิ่งใดเหนือกว่าคำว่าพยายาม....เฮ้อ....ไปอ่านหนังสือดีกว่า...